هر چه آرزوی خوبه مال تو
 هر چه که خاطره داریم مال من
 اون روزای عاشقونه مال تو
 این شبهای بیقراری مال من
 منم و حسرت با تو ما شدن
 توئی و بدون من رها شدن
 آخر غربت دنیاست مگه نه؟
 اول دو راهی آشنا شدن
 تو نگاه آخر تو آسمون خونه نشین بود
 دلتو شکسته بودن همه غصه همین بود
 می تونستم با تو باشم مثل سایه مثل رویا
 اما بیدارم و بی تو مثل تو تنهای تنها